Éiriú Eolas – Ελληνικά
  • EN
  • FR
  • DE
  • HR
  • TR
  • VI
  • EL
  • ES
  • IT
  • IT
  • PL

2 Οκτωβρίου 2014 Αντιμετωπίστε τη ζωή με το Éiriú Eolas, το πρόγραμμα ανακούφισης από το άγχος

 Είστε αγχωμένοι; Μήπως υποφέρετε από χρόνια κόπωση, παθήσεις τις οποίες ο γιατρός σας δεν μπορεί να διαγνώσει ή νομίζει πως «όλα είναι στο μυαλό σας»; Νιώθετε σωματικό πόνο τον περισσότερο καιρό; Μήπως το σώμα σας είναι γεμάτο τοξίνες λόγω του ότι ζούμε σε ένα μολυσμένο περιβάλλον στις μέρες μας; Εύχεστε ίσως να μπορούσατε να αντιμετωπίσετε τις προκλήσεις της ζωής με περισσότερη ηρεμία και πνευματική γαλήνη; Θα θέλατε να νιώσετε πραγματικά υγιείς, χαρούμενοι και χωρίς πόνο κάθε μέρα;

Σε ένα πλανήτη που έχει χάσει τα λογικά του, υπάρχει ένα πρόγραμμα ανακούφισης από το άγχος που σας βοηθά να αντιμετωπίσετε την πραγματικότητα. Το Éiriú Eolas χρησιμοποιείται από χιλιάδες άτομα ανά τον κόσμο και βοηθά στην αποτελεσματική διαχείριση των σωματικών, συναισθηματικών και ψυχολογικών επιδράσεων του άγχους, μας απαλλάσσει από μπλοκαρισμένα συναισθήματα, και βελτιώνει την ικανότητα σκέψης μας.

Κάντο για σένα. Κάντο γι’ αυτούς που αγαπάς. Κάντο για το μέλλον.

Μάθετε περισσότερα για την τεχνική του Éiriú Eolas και την αποτελεσματικότητα του, δωρεάν στο:

http://el.eiriu-eolas.org/

25 Δεκεμβρίου 2010 Νέες αντιλήψεις για τον ρόλο του πνευμονογαστρικού νεύρου στη ρύθμιση της φλεγμονής

Ήταν κάποτε δόγμα πως ο εγκέφαλος ήταν αποκομμένος από την δράση του ανοσοποιητικού συστήματος, προστατευμένος από τις εξωτερικές δυνάμεις της φύσης.

Αλλά δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα. Στην πραγματικότητα, και χάρη της επιστημονικής εργασίας του Kevin Tracey, MD, αποδεικνύεται πως ο εγκέφαλος επικοινωνεί άμεσα με το ανοσοποιητικό σύστημα, στέλνοντας του εντολές που ελέγχουν την φλεγμονώδη αντίδραση του οργανισμού στις λοιμώξεις και τα αυτοάνοσα νοσήματα.

Η ικανότητα μας να κατανοήσουμε αυτή τη στενή σχέση μπορεί να μας οδηγήσει σε πρωτότυπους τρόπους αντιμετώπισης ασθενειών που προκαλούνται από επικίνδυνες φλεγμονώδες αντιδράσεις.

Ο Δρ Tracey, διευθυντής και διευθύνων σύμβουλος του Feinstein Institute for Medical Research, θα δώσει για το 2007 την  Ομιλία Stetten την Τετάρτη, 24 Οκτ., στο National Institutes of Health in Bethesda. Στην ομιλία του – Φυσιολογία και Ανοσολογία της Χολινεργικής Αντιφλεγμονώδους Οδού – θα προβάλει τις ανακαλύψεις που έγιναν στο εργαστήριό του και τις κλινικές δοκιμασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη για να εξετάσουν την θεωρία πως η διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου μπορεί να μπλοκάρει μια ξαφνική φλεγμονώδη αντίδραση και τη θεραπεία ορισμένων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της σήψης, η οποία συχνά οδηγεί στο θάνατο.

Με αυτή τη νέα κατανόηση του ρόλου του πνευμονογαστρικού νεύρου στη ρύθμιση της φλεγμονής, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν τη φυσική άμυνα επούλωσης του σώματος και να ηρεμήσουν την καταιγίδα της σήψης πριν αυτή αφανίσει τα θύματά της. Κάθε χρόνο, 750,000 άνθρωποι στις ΗΠΑ αναπτύσσουν σοβαρής μορφής σήψη, και 215,000 από αυτούς θα πεθάνουν, άσχετα με το πόσο σκληρά θα παλέψουν οι γιατροί τους για να τους σώσουν. Η σήψη ενεργοποιείται από την ακατανίκητη ανοσολογική αντίδραση του ίδιου του οργανισμού σε μια συστημική μόλυνση, και τα νοσοκομεία γίνονται πεδία μάχης για αυτή την ενδεχομένως θανατηφόρα πάθηση.

Το πνευμονογαστρικό νεύρο βρίσκεται στο εγκεφαλικό στέλεχος και κατεβαίνει από τον εγκέφαλο προς την καρδιά και συνεχίζει προς την κοιλιακή χώρα. Ο Δρ Tracey και άλλοι, μελετούν τώρα τρόπους μετατροπής της αντίδρασης του εγκεφάλου ή την στόχευση του ίδιου του ανοσοποιητικού συστήματος ως μέσο για τον έλεγχο ασθενειών.

Ο Δρ Tracey είναι νευροχειρούργος που μπήκε στη έρευνα από την πίσω πόρτα του χειρουργείου. Πάνω από δύο δεκαετίες  πριν, είχε για θεραπεία ένα νεαρό κορίτσι του οποίου το σώμα είχε καεί τυχαία από βραστό νερό και πάλευε για τη ζωή της να ξεπεράσει τη σήψη. Δεν τα κατάφερε. Ο Δρ Tracey όδευσε τότε στο εργαστήριο προσπαθώντας να καταλάβει γιατί ο οργανισμός δημιουργεί κύτταρα που μπορούν να επιφέρουν μοιραία βλάβη. Ο Δρ Tracey ανακάλυψε πως το πνευμονογαστρικό νεύρο μιλάει απευθείας με το ανοσοποιητικό σύστημα μέσω ενός νευροδιαβιβαστή που ονομάζεται ακετυλοχολίνη. Και πως μετά από τη διέγερση του, το πνευμονογαστρικό νεύρο στέλλει εντολές στο ανοσοποιητικό σύστημα να σταματήσει να αντλεί τοξικούς δείκτες φλεγμονής. «Μας άφησε έκπληκτους», είπε ο Δρ Tracey, που αμέσως είδε τη δυνατότητα της χρησιμοποίησης της διέγερσης του πνευμονογαστρικού νεύρου ως μέσο διακοπής ανώμαλων αντιδράσεων του ανοσοποιητικού συστήματος. Αποκαλεί αυτό το σύστημα τη «φλεγμονώδη αντίδραση».

Η έρευνα βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη για να δούμε αν μικροαλλαγές στο σύστημα ακετυλοχολίνης του εγκεφάλου μπορούν να αποδειχθούν ως φυσικός τρόπος ελέγχου της φλεγμονώδους αντίδρασης. Η φλεγμονή είναι το κλειδί για πολλές ασθένειες – από αυτοάνοσα νοσήματα όπως η νόσος του Crohn και τη ρευματοειδή αρθρίτιδα στη νόσο του Alzheimer, όπου οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει στις φλεγμονές μια ισχυρή  συνιστώσα.

Ο Δρ Tracey έχει παρουσιάσει τη δουλειά του στο Δαλάι Λάμα, ο οποίος έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον στις νευροεπιστήμες και τη σύνδεση νου-σώματος. Έχει επίσης γράψει ένα βιβλίο με τίτλο Fatal Sequence, σχετικά με τις ευνοϊκές και δυσμενείς λειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος.


25 Δεκεμβρίου 2010 Πως ο Διαλογισμός Επηρεάζει την Φαιά Ουσία του Εγκεφάλου

David R. Hamilton, Ph.D.

Μου αρέσει να διαλογίζομαι. Με κάνει να νιώθω χαλαρός και είμαι σίγουρος πως αυτή η αίσθηση ηρεμίας που δημιουργεί με βοηθά να αντιμετωπίζω τις προκλήσεις της καθημερινότητας. Υπάρχουν φυσικά και μέρες που δεν είμαι συνεπής με την καθημερινή πρακτική του να κάθομαι ήσυχα για 10 με 15 λεπτά, και αυτές είναι οι στιγμές στις οποίες αντιμετωπίζω το περισσότερο στρες.

Το στρες επηρεάζει τους πάντες. Δεν γνωρίζω ούτε ένα άτομο το οποίο δεν ταλαιπωρείται από το στρες. Το οποίο δυστυχώς παίζει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στη δημιουργία ασθενειών. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών, μέχρι και το 90 τοις εκατό από τις ιατρικές επισκέψεις στις Η.Π.Α μπορεί να σχετίζονται με το στρες.

Ο διαλογισμός είναι το αντίδοτο του στρες, ακριβώς όπως η ασπιρίνη μπορεί να αντιμετωπίσει ένα πονοκέφαλο. Η συχνή πρακτική του διαλογισμού μπορεί προσφέρει σημαντική βελτίωση στην υγεία μας: χαλαρώνει το νευρικό σύστημα. Αυτό είναι καλό για το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Κάνει επίσης καλό στην καρδιά καθώς βοηθά στην παραγωγή νιτρικού οξειδίου (όχι νιτρώδους οξειδίου -αυτό είναι το αέριο γέλιου!) στις αρτηρίες, τις οποίες και διαστέλλει μειώνοντας την πίεση του αίματος. Επίσης εξομαλύνει τους καρδιακούς ρυθμούς.

Αλλά λόγω της άνθησης στον τομέα της έρευνας του εγκεφάλου, γνωρίζουμε πλέον ότι έχει και  επιπτώσεις στην φυσιολογία της φαιά ουσίας. Μια τέτοια ενδεικτική μελέτη έγινε από επιστήμονες του  Center for Functionally Integrative Neuroscience στο Πανεπιστήμιου του Aarhus της Δανίας. Συγκρίνοντας με χρήση μαγνητικού τομογράφου τα εγκεφαλογραφήματα των διαλογιζόμενων με τους μη-διαλογιζόμενους, φάνηκε πως ο διαλογισμός προκαλεί πραγματικές αλλαγές στην φυσιολογία της φαιάς ουσίας του κάτω στελέχους του εγκεφάλου. Ο διαλογισμός προκαλεί την ανάπτυξη της φαιάς ουσίας.

Σε μια άλλη μελέτη, οι επιστήμονες  Giuseppe Pagoni και  Milos Cekic, από το  Department of Psychiatry and Behavioral Sciences του Πανεπιστήμιου του Emory της Ατλάντα (ΗΠΑ), σύγκριναν τον όγκο της φαιάς ουσίας ατόμων που εκτελούσαν διαλογισμό Ζεν με μια άλλη ομάδα ανθρώπων που δεν διαλογίζονταν. Ο όγκος της φαιάς ουσίας μειώνεται φυσιολογικά καθώς μεγαλώνουμε, και αυτό επιβεβαίωσαν και οι επιστήμονες με την ομάδα αυτών που δεν διαλογίζονταν. Αλλά στην ομάδα των διαλογιζόμενων, η φαιά ουσία τους δεν μειώθηκε καθόλου με την ηλικία. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο διαλογισμός έχει μια “νεύρο-προστατευτική” επίδραση στους διαλογιζόμενους: προστατεύει τον εγκέφαλο από κάποιες από τις επιπτώσεις της γήρανσης.

Αυτό αντικατοπτρίζεται και σε μια έρευνα του Harvard που έγινε το 2008, όπου έγινε ανάλυση στα γονίδια διαλογιζόμενων σε σχέση με αυτά των μη-διαλογιζόμενων. Αυτή ήταν και η πρώτη έρευνα του είδους της, στην οποία μετρήθηκε η γενετική επίδραση του διαλογισμού, και έδειξε πως 2209 γονίδια ενεργοποιούνται με διαφορικό τρόπο σε αυτούς που ασκούν διαλογισμό σε σχέση με τους μη-διαλογιζομένους. Ακόμα και η εξέταση αρχαρίων στον διαλογισμό, έδειξε πως 1561 γονίδια είχαν επηρεαστεί μετά από μόλις οχτώ εβδομάδες εφαρμογής του διαλογισμού. Κατέληξαν πως η επίδραση του διαλογισμού στο γονιδίωμα μπορεί να έχει μακροχρόνιες σωματικές επιπτώσεις, μια από τις οποίες είναι και η επιβράδυνση της γήρανσης.

Όλοι έχουμε ακούσει ιστορίες ατόμων τους οποίους άσπρισαν τα μαλλιά τους σε μερικές μόλις εβδομάδες, βρισκόμενοι υπό συνθήκες ακραίου στρες. Γνωρίζουμε ότι το στρες μπορεί να επιταχύνει την γήρανση. Άρα γιατί να μας προκαλέσει έκπληξη το γεγονός ότι μια τεχνική που καταπολεμά το στρες μπορεί να επιβραδύνει την γήρανση;

Υπάρχουν πολλές διαφορετικές μορφές διαλογισμού. Μια μελέτη του  Massachusetts General Hospital ερεύνησε την επίδραση του Βουδιστικού “Ενορατικού” διαλογισμού στον εγκέφαλο. Ο Ενορατικός διαλογισμός είναι μια τεχνική με την οποία μεταφέρουμε την προσοχή μας στο σώμα ή συγκεντρωνόμαστε στην αναπνοή μας. Η μελέτη έδειξε πως προκάλεσε αύξηση στο πάχος του μετωπιαίου φλοιού του εγκεφάλου, το μέρος αυτό που βρίσκεται ακριβώς πάνω από τα μάτια και σχετίζεται με την λειτουργία της προσοχής.

Πολλαπλές περιοχές του εγκεφάλου μπαίνουν σε ενέργεια καθώς διαλογιζόμαστε, αλλά αυτό συμβαίνει πιο έντονα στον μετωπιαίο φλοιό διότι ενώ διαλογιζόμαστε συγκεντρώνουμε την προσοχή μας σε κάτι – είτε αυτό είναι το σώμα μας, η αναπνοή μας, μια λέξη ή φράση, ένα κερί ή ένα πνευματικό ιδανικό. Όταν αυτή η περιοχή ενεργοποιείται, μεγαλώνει, όπως ακριβώς ένας μυς που ασκείται.

Οι νευρολόγοι χρησιμοποιούν αυτή την αναλογία για να περιγράψουν το πως αλλάζει ο εγκέφαλος. Όταν εξασκείται ένα μυς αυτός μεγαλώνει και γίνεται πιο συμπαγής σε μυϊκή μάζα. Με ένα παρόμοιο τρόπο, όταν εξασκείται ένα μέρος του εγκεφάλου, όπως συμβαίνει κατά την διάρκεια του διαλογισμού, αυτό γίνεται πυκνότερο σε νευρική μάζα ή αλλιώς, σε φαιά ουσία. Αυτό το φαινόμενο είναι γνωστό ως νευροπλαστικότητα και περιγράφει τις αλλαγές που υφίσταται ο εγκέφαλος κατά την διάρκεια της ζωής.

Στο πανεπιστήμιο έμαθα πως ο εγκέφαλος οριστικοποιεί την συνδεσμολογία του μόλις φτάσουμε στα πρώτα στάδια της ενηλικίωσης. Η αναλογία που χρησιμοποιούσαν τότε ήταν πως όταν είμαστε νεαροί, ο εγκέφαλος είναι λίγο σαν πηλός, ο οποίος μπορεί να πάρει πολλές μορφές. Όταν φτάσουμε τα πρώτα στάδια ενηλικίωσης όμως, είναι σαν να βάζουμε αυτό τον πηλό στο φούρνο, απ’ όπου βγαίνει σαν καλοψημένο ψωμί. Τότε ο εγκέφαλος “οριστικοποιείται”, όπως μας έλεγαν.

Αλλά η αναλογία αυτή έχει εγκαταλειφθεί από τότε. Τώρα γνωρίζουμε ότι ποτέ δεν βάζουμε τον πηλό στο φούρνο. Κατά τη διάρκεια της ζωής, η φαιά ουσία υπόκειται σε συνεχείς μεταβολές: καθώς μαθαίνουμε, καθώς περπατάμε, τρέχουμε, χορεύουμε και καθώς συγκεντρωνόμαστε, όπως συμβαίνει την ώρα που διαλογιζόμαστε.

Η φαιά ουσία μας αλλάζει μέχρι τα τελευταία δευτερόλεπτα της ζωής μας. Αναπτύσσεται ακόμα με την τελευταία μας ανάσα.

Πηγές στοιχείων

Για την έρευνα όπου ο διαλογισμός προκάλεσε αλλαγές στην φαιά ουσία του εγκεφάλου, διαβάστε: P. Vestergaard-Poulsen, M. van Beek, J. Skewes, C. R. Bjarkam, M. Stubberup, J. Bertelsen, and A. Roepstorff, ‘Long-Term Meditation is Associated with Increased Gray Matter Density in the Brain Stem’, Neuroreport, 2009, 20(2), 170-174.

Για την έρευνα όπου ο διαλογισμός Zen επηρέασε την φαιά ουσία, διαβάστε:G. Pagoni and M. Cekic, ‘Age Effects on Gray Matter Volume and Attentional Performance in Zen Meditation’, Neurobiology of Aging, 2007, 28(10), 1623-1627.

Για την έρευνα όπου ο διαλογισμός είχε επίδραση σε γενετικό επίπεδο, διαβάστε: . A. Dusek, H. H. Otu, A. L. Wohnhueter, M. Bhasin, L. F. Zerbini, M. G., Joseph, H. Benson, and T. A. Liberman, ‘Genomic Counter-Stress Changes Induced by the Relaxation Response’, PLoS ONE, 2008, 3(7), e2576, 1-8.

Για τις επιδράσεις του Βουδιστικού Ενορατικού διαλογισμού στο μετωπιαίο φλοιό, διαβάστε: S. W. Lazar, C. A. Kerr, R. H. Wasserman, J. R. Craig, D. N. Greve, M. T. Treadway, M. McGarvey, B. T. Quinn, J. A. Dusek, H. Benson, S. L. Rauch, C. I. Moore, and B. Fischi, ‘Meditation Experience is Associated with Increased Cortical Thickness’, Neuroreport, 2005, 16(17), 1893-1897.

24 Δεκεμβρίου 2010 Πνευμονογαστρικό Νεύρο και Συμπόνια

Από το βιβλίο, Born to Be Good: The Science of a Meaningful Life του Dacher Keltner (σελίδες 228 – 230):


[Το πνευμονογαστρικό νεύρο] περνά από το στήθος και όταν ενεργοποιηθεί, παράγει ένα επεκτεινόμενο, ζεστό συναίσθημα στο στήθος και ένα κόμπο στο λαιμό. Το πνευμονογαστρικό νεύρο… ξεκινά από την κορυφή του νωτιαίου μυελού και συνεχίζει τη διαδρομή του σε πολλά μέρη του σώματος… είναι συνδεδεμένο με τους μυϊκούς ιστούς του προσώπου, τους μύες που σχετίζονται με την φωνητική άρθρωση, την καρδιά, τους πνεύμονες, τα νεφρά και το συκώτι, και το πεπτικό σύστημα.

Σε μια σειρά αμφιλεγόμενων διατριβών, ο φυσιολόγος ψυχολόγος Steve Porges, υπέβαλε την υπόθεση πως το πνευμονογαστρικό νεύρο είναι το νεύρο της συμπόνιας, το όργανο φροντίδας/μέριμνας του σώματος.

… Ο Porges σημειώνει πως το πνευμονογαστρικό νεύρο εννευρώνει τις μυϊκές ομάδες των επικοινωνιακών μας συστημάτων που έχουν να κάνουν με τη φροντίδα – τους μύες του προσώπου και του συστήματος άρθρωσης. Στην έρευνά μας, για παράδειγμα, έχουμε διαπιστώσει ότι οι άνθρωποι βαριαναστενάζουν συστηματικά – για ένα μικρό τέταρτο του δευτερολέπτου εκφράζουν με αναπνοές την ανησυχία και την κατανόηση τους – όταν ακούν άλλο άτομο να περιγράφει μια εμπειρία πόνου. Όπως διαπίστωσε η έρευνα μας, ο αναστεναγμός αυτός είναι η αρχέγονη μας εκπνοή που ηρεμεί τον αναστενάζοντα όταν βρίσκεται σε κατάσταση επίθεσης/φυγής, βοηθώντας ταυτόχρονα τον ομιλητή να νιώσει εμπιστοσύνη και άνεση. Όταν αναστενάζουμε απαλά, ή καθησυχάζουμε αυτούς που βρίσκονται σε στεναχώριες με βλέμμα που εκδηλώνει ανησυχία, το πνευμονογαστρικό νεύρο μπαίνει σε λειτουργία, διεγείροντας τους μύες του λαιμού, του στόματος, του προσώπου και της γλώσσας, για να αναδείξουν την ανησυχία και τον καθησυχασμό μας.

Δεύτερον, το πνευμονογαστρικό νεύρο είναι το κύριο φρένο του καρδιακού ρυθμού. Δίχως την ενεργοποίηση του πνευμονογαστρικού νεύρου, η καρδιά μας μπορεί να προκαλέσει 115 κτύπους ανά λεπτό, αντί το τυπικό, 72 κτύπους ανά λεπτό. Το πνευμονογαστρικό νεύρο βοηθά να επιβραδύνει τον καρδιακό ρυθμό. Όταν είμαστε θυμωμένοι ή φοβισμένοι, η καρδιά μας τρέχει, ανεβαίνει κυριολεκτικά πέντε με δέκα παλμούς το λεπτό, για να διανέμει αίμα στις διάφορες ομάδες μυών, ετοιμάζοντας το σώμα για επίθεση ή φυγή. Το πνευμονογαστρικό νεύρο κάνει εντελώς το αντίθετο, μειώνοντας τους καρδιακούς παλμούς σε πιο ήρεμους ρυθμούς, ενισχύοντας την πιθανότητα για ευγενική/ήρεμη επαφή  όταν βρισκόμαστε ο ένας κοντά στον άλλο/σε κοντινή απόσταση.

Τρίτον, το πνευμονογαστρικό νεύρο είναι στενά συνδεδεμένο με τα άφθονα συμπλέγματα των υποδοχέων οξυτοκίνης, που είναι τα άμεσα εμπλεκόμενα νευροπεπτίδια στο να βιώσουμε εμπιστοσύνη και αγάπη. Καθώς το πνευμονογαστρικό νεύρο μπαίνει σε λειτουργία, διεγείροντας τις φωνητικές μας αρθρώσεις να ‘εκπέμψουν’ σε φιλικό τόνο και ηρεμώντας το καρδιαγγειακό μας σύστημα, δίνει το έναυσμα για την απελευθέρωση οξυτοκίνης, στέλνοντας έτσι σήματα ζεστασιάς, εμπιστοσύνης και αφοσίωσης στο μυαλό και το σώμα, και τελικά, σε άλλους ανθρώπους.

Τέλος, το πνευμονογαστρικό νεύρο είναι αποκλειστική ιδιοκτησία των θηλαστικών. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα των ερπετών περιέχει το παλαιότερο μέρος του πνευμονογαστρικού νεύρου, το γνωστό ως ραχιαίο πνευμονογαστρικό συγκρότημα, που είναι υπεύθυνο για την συμπεριφορά ακινητοποίησης: για παράδειγμα, την αντίδραση σοκ κατά τον σωματικό τραυματισμό. Και περισσότερο θεωρητικά, τη συμπεριφορά ντροπής μετά από κοινωνική ταπείνωση. Το αυτόνομο νευρικό σύστημα των ερπετών περιλαμβάνει επίσης το συμπαθητικό μέρος του αυτόνομου νευρικού συστήματος, που είναι εμπλεκόμενο στην συμπεριφορά επίθεσης/φυγής. Αλλά καθώς η μέριμνα και η συμπόνια άρχισε να καθορίζει μια καινούρια τάξη γένους – τα θηλαστικά – ένα νέο κομμάτι του νευρικού συστήματος προέκυψε εξελικτικά, το πνευμονογαστρικό νεύρο, για να συμβάλει στην στήριξη αυτής της συμπεριφοράς.

24 Δεκεμβρίου 2010 Ωδή για το Πνευμονογαστρικό Νεύρο!

http://www.subtleyoga.com/220/

Το 10ο από τα κρανιακά νεύρα – το πνευμονογαστρικό – συχνά ονομάζετε το ‘Νεύρο της Συμπόνιας’ γιατί όταν μπει σε λειτουργία, προκαλεί το αίσθημα τρυφερότητας που νιώθουμε στο στήθος μας όταν κάποιος μας αγκαλιάσει ή βλέπουμε μια ρομαντική ταινία. Το πνευμονογαστρικό είναι στην πραγματικότητα μια δέσμη νεύρων η οποία πηγάζει από την κορυφή του νωτιαίου μυελού και εννευρώνει τα κυριότερα όργανα του σώματος. Να μια εικόνα που παρουσιάζει αυτές τις εννευρώσεις:

(Peter Jurek, www.peterjurek.com)

Το πρώτο μικρό παρακλάδι διεγείρει συγκεκριμένους μύες στο φωνητικό θάλαμο, οι οποίοι διευκολύνουν την επικοινωνία. Το τέταρτο μειώνει τους καρδιακούς παλμούς. Κάποια νέα επιστημονικά ευρήματα δείχνουν πως το πνευμονογαστρικό νεύρο μπορεί να είναι στενά συνδεδεμένο με τα δίχτυα υποδοχέων για την οξυτοκίνη – την ορμόνη/νευροδιαβιβαστή που σχετίζετε με τα συναισθήματα μητρότητας, φροντίδας, όπως επίσης κοινωνικούς και διαπροσωπικούς δεσμούς.

Όπως βλέπετε στο παραπάνω διάγραμμα, το πνευμονογαστρικό νεύρο διακλαδώνετε σε όλα τα όργανα του σώματος που βρίσκονται μεταξύ του λαιμού και του εντέρου. Οι ίνες του αποτελούν μέρος του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος – το χαλαρωτικό μέρος του νευρικού συστήματος. Η παρακάτω είναι μια κάπως απλοϊκή εξήγηση, αλλά ένας εύκολος τρόπος για να κατανοήσει ο καθένας το διαχωρισμό του νευρικού συστήματος:

συμπαθητικό = μάχη ή φυγή

παρασυμπαθητικό = χαλάρωση και χώνευση

Έτσι, το πνευμονογαστρικό νεύρο συνδέεται με τον καρδιακό ρυθμό, την πέψη και τους σκελετικούς μύες.

Είναι πολύ εύκολο να δει κανείς πως ακόμα και η πιο απλή ρουτίνα γιόγκα μπορεί να διεγείρει πολλές από τις διακλαδώσεις αυτού του νεύρου. Για χρόνια τώρα ακούω εκπαιδευτές να λένε πόσο πολύ η γιόγκα ωφελεί το πνευμονογαστρικό νεύρο – από τη στάση του σκύλου, μέχρι τις ασκήσεις αναπνοής.

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα πιο ενδιαφέρον – η έρευνα του Dacher Ketlner δείχνει πως η διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου δεν ωφελεί μόνο το κάθε άτομο ξεχωριστά, αλλά ολόκληρό τον πλανήτη!

«Η έρευνα μας κι αυτές άλλων επιστημόνων υποδεικνύουν πως η ενεργοποίηση του πνευμονογαστρικού νεύρου είναι συνδεδεμένη με συναισθήματα φροντίδας και την ηθική διαίσθηση πως είμαστε όλοι κομμάτι της ανθρωπότητας. Αυτή η ηθική διαίσθηση ενεργοποιείται ακόμη και μεταξύ ατόμων κοινωνικών ομάδων οι οποίοι θεωρούν ο ένας τον άλλο αντιπάλους. Ανακαλύψαμε πως τα άτομα με υψηλή ενεργοποίηση του πνευμονογαστρικού τους νεύρου σε κατάσταση χαλάρωσης τείνουν στο να νιώθουν συναισθήματα που προωθούν τον αλτρουισμό, την συμπόνια, την ευγνωμοσύνη, την αγάπη και την ευτυχία».

Ορίστε. Κάντε το για την αγάπη!

-------
Copyright © 2018 by Fellowship of the Cosmic Mind. All rights reserved.